Elimde olan şeylerin sadece verdiğim tepkilerin gücünden ibaret olduğunu fark ettiğimde, beni ayakta tutan tek şey maalesef ki süregelen huzursuzluğum oluyor.
Düşünün iki dakika, hayattaki en değerli şeyiniz çevrenize karşı yarattığınız şokların getirileri.
Hayat hakkındaki en büyük planınız ise kurmaya çalıştığınız bir çeşit domino zinciri.
Ve devrilen her taş, üstünüze... Hayır geçmişinize yüklenen bir "ağır detay" daha.
Ağır dediğime bakmayın aslında, bu sıfatı kullanmamın tek sebebi unutmayacağınız şeyler olması.
Yoksa tek anlamı test kâğıdınızda doldurduğunuz dairelerden bahsediyor da olabilirim.

Çok geçmeden tek özelliğinizin etkilerinizin gücü olduğunu anlamanız gerektiğini fark ediyorum sanırım.
Çünkü gökyüzünden meteorlar yağmaya başlayana kadar sizden daha güçlü bir patlayıcı olabileceğini anlayamazsanız,
Hayatınızın sadece aşmanız gereken engellerden ibaret olduğunu düşünmeye başlıyorsunuz.

Hiç bir bozuk parayı önünüzdeki masa üzerinde çevirmeyi denediniz mi?
İzlemesi eğlenceli öyle değil mi?
Bir de o paranın kendisi olduğunuzu düşünün, kontrolsüzce kendi etrafında dönen ve ne gideceği yönü ne de sebebini bilen bir demir parçasısınız.
Kulaklarınızda üstünü taradığınız masanın sağır edici sesi yankılanıyor, ve sizi aşağı düşmekten neyin engellediğini bilmiyorsunuz.
Böyle bir durumda o para ile ne alabileceklerinin ne önemi olur ki... Değer dedikleri şeyin tamamen bir yalan olduğunun farkına varma vakti...

İnsan kalmak, sonsuza kadar katlanılması gereken bir boşluk, bir fazlalık ve bir anlamsızlık.
Bunun ötesine geçmek ise... Artık daha fazla katlanmamıza sebep oluyor.
İşte bu yüzden, vaaz veren herkes için isyan bir küfürdür.
Çünkü özgürlüğü isteyenlerin, kurdukları cümlelerin ironisi sebebiyle kontrolsüz olduğunu düşünürler.

Sen... Evet, sana diyorum sevgili "yaşlı" insan.
Çocukların belki çok gürültü çıkarıyor.
Ve onları bu sebeple ihya etmek istiyorsun.
Ama anla artık, burada bağırmayı kelimelerinin önünde tutan tek kişi sensin...